یکی از این تعطیلی های مناسبتی بود ،‌ یک تصمیم لحظه ای گرفتیم برای رفتن به شمال  ، از اون تصمیمهای بدون برنامه قبلی که من زیاد دوستشون ندارم اما تجربه نشون داده که تو جامعه ما خیلی بهتر جواب میده ، وارد جاده چالوس که شدیم مثل همیشه محو زیبایی جاده بودیم و آواز می خوندیم ، حرف می زیدم ، لاو می ترکوندیم ، گاه گاهی هم برای همدیگه ماچ می فرستادیم و چشمک .
امیر هم که مثل خیلی های دیگه تند رانندگی می کنه  اما رانندگیش بد نیست و پای بند به اصول و خیلی هم از اونهاییکه بد رانندگی می کنند ویه دفعه می پیچن جلوش و...  بدش میاد .
پیچ های پی در پی ، رو رد کردیم و به جایی رسیدیم که من عاشقشم : هزارچم .هیچ وقت از دیدنش سیر نمیشم . محو نگاهش بودم ، شیشه پنجره ماشین هم پائین بود و نسیم خنکی به صورتم می خورد و تنفس تک تک سلولهام رو احساس می کردم .که ناگهان یه ترمز اساسی و فرمونی که چرخید و منی که خودم رو چسبیده به کوهها دیدم ، یک عدد سمند بژ در یکی از پیچهای 180 درجه ای جاده قصد سبقت از مارو داشت که یه ماشین از روبه روش در میاد و ایشون هم بدون در نظر گرفتن ماشین ما فرمون رو گرفته سمت ماشین ما . امیر هم عصبانی یک دستش رو گذاشته بود روی بوق و دست دیگه اش هم روی دستهای من که شوک بودم که چی شده !!!!

دوباره دنده یک و شروع به حرکت کردیم که دیدم دویاره جناب سمند بژ با بوق و سرعت مسخره اومد کنار ماشین ما که یک چیزی بگه که چون دوباره  انحراف اومده بود یه ماشین از جلو روبه روش سبز شد . و این بار امیر بهش راه نداد و گاز داد وگفت : " این که عبرت نمی گیره .من هم بهش راه نمیدم .دفعه پیش نزدیک ما رو هم به کشتن بده ."
5-6 دقیقه ای گذشت .برای  اینکه حال وهوامون عوض بشه ، میوه ای خرد کردم و تا اومدیم بخوریم . سمند دوباره اومد کنار ماشین ما و داد و بیداد که بزن کنار ببینم چی میگی ؟!!!!!!!!‌
امیر هم عصبانی اومد کنار جاده وایستاد ولی پیاده نشد . راننده سمند که پیاده شد ، دیدیم یه مرد با 185 سانتی متر قد و چیزی بالای  100 کیلو وزن داره میاد سمت ماشین .
رو به امیر گفت : " چی میگی ؟ بوق می زنی ؟ مشکلی داری با خودت ؟‌"
امیر هم منفجر و عصبانی گفت : "مشکل رو تو داری که این جوری رانندگی می کنی . هنوز نفهمیدی که توی پیچ خطرناک که دید نداره نباید سبقت بگیری ؟ "
جناب آقای سمند هم گفت :‌" حیف که زن و بچه همراهته ، وگرمه بهت می گفتم ."

من هم انقدر بدم میاد از این دسته جنس ذکور هموطن که هر وقت کم میارن بهانه زن و بچه رو می کنند . قفل عصایی ماشین رو گرفتم تو دستم ، گفتم اصلا جواب من ِ زن رو بده ، وقتی بلد نیستی رانندگی کنی ، جون خودت فدای سر ما . چرا برای دیگران خطر درست می کنی ."

قرمز بود ، رفت سوار ماشینش شد و رفت ، دراین جور مواقع امیر هم کوتاه نمیاد و به این ترتیب در اولین فرصت ازش سبقت گرفت و رفتیم جلو . تو آینه حواسم بود . دوباره از اون سبقتهای آنچنانیش رو گرفت و از ما جلو افناد . یک کم جلوتر که رفتیم دیدیم ایستاده ،‌ما که رسیدیم ما رو تهدید می کنه و با صدایی که بیشتر به عربده شبیه بود ، می گه : نگه دار، ببینم . "

امیرهم بی توجه بهش ، من هم از روی تمسخر لبخندی بهش زدم و رد شدیم .امیر اون موقع متوجه لبخند من نشده بود . تا به چالوس برسیم این جریان 4-5 بار اتفاق افتاد ، یه جا وا میستاد ما رو با دست و داد وفریاد تهدید می کرد  وقتی می دید ما بی توجه هستیم سوار ماشین می شد می اومد دنبال ما . متاسفانه تو جاده موبایل هیچ کدوممون آنتن نداشت . پنجمین باری که ازما سبقت گرفت  ، امیر دیگه رسما عصبی شده بود . با سرعت زیاد ازش جلو زد و تا پاسگاه چالوس یک روند تند رفت و شماره ماشین رو به پلیس راه اعلام کرد و بعد هم ما به راهمون ادامه دادیم .
امیر عصبی و کلافه بود که چرا این مردک سمند نگذاشت ما از چاده و جنگل چالوس لذت کافی رو ببریم .
بهش گفتم : عصبانیتش دو دلیل داشت : یکی همون دفعه اول که ما رو داشت به کشتن می داد ، حتما خودش هم حسابی ترسیده بوده ، چون یه ماشین شاسی بلند جلوش بوده که اگه به اون می خورده حسابی له میشده ، یکی هم وقتی وایستاده بود کنار جاده و ما رو تهدید می کرد من بهش خندیدم ، خنده تحقیر آمیز برای کسی که به زور بازوش و سبیل تابیده اش می نازه و نه به عقل وشعورش .و این دو تا خیلی عصبیش کرده بود . تو چالوس موبایل آنتن داشت و به پلیس راه هم شماره سمند رو گزارش دادیم . چون به پیگیری پاسگاه اعتقادی نداشتیم .

اما حسرت ندیدن و لذت نبردن کافی از جاده چالوس برای ما موند به لطف و مرحمت فردی که هیچ فرهنگی از مسافرت و رانندگی نداره و هیچ کس هم تلاشی نمی کنه تا به او این فرهنگ رو یاد بده .

پ .ن : این اتفاق مربوط به سفر اخیرمون نیست . اما این بار که رفتیم شمال چون همچین اتفاقی برای ماشین جلوییمون افتاد و یک عدد وانت پیکان نزدیک بود ۵ نفر سرنشین یک پرشیا رو به کشتن بده ، یاد خودمون و خاطره بالا افتادم .