سه شنبه سیزده بهمن :
 کار روزانه مثل همیشه زیاد و تکراری ،به قراری که با دوستم داشتم نرسیدم و خیلی دلخوربودم . چی می تونست خستگی رو از تنم  بیرون بیاره وقتی هفت و نیم شب از شرکت اومدم بیرون  ، یک خرید دونفره ، چه خریدی بیشتر از همه من رو خوشحال می کنه خرید یک کفش یا یک چکمه . ماحصل خرید امروز یک عدد چکمه جیر قهوه ای با پاشنه بالای ده سانت همراه با امیر بود .
امیر فردا میره سمنان ماموریت ، سمنان شهر مادری من ، به مامان زنگ زده و گفته :" من فردا تنها میرم ، اگه می آیید ماشین خودمون رو میبرم که شما راحت باشید و برید سرخاک پدر و مادرتون ، عصر هم با هم برمیگردیم. " مامان خیلی خوشحال شده و سریع قبول کرده ، فرنوش قراره پیش بابا بمونه ، امیر به مامان خودش هم گفته که بااونها بره ، چون پسر برادرش سمنان زندگی میکنه و می تونه اونها رو ببینه . فردا امیر با مادرها به ماموریت میرود .

چهارشنبه چهارده بهمن :
صبح رفتیم دنبال مامان ، منتظر شدیم تا انسولین بابا رو تزریق کرد و راه افتادیم ، خیلی دوست داشتم باهاشون برم اما خیلی کار داشتم ، من رو دم در شرکت پیاده کردند و رفتند دنبال مامان امیر . از شرکت چند بار زنگ زدم خونه ، فقط یه بار بابا از دست فرنوش دلخور شده بود و فرنوش هم طفلک از دلش در آورده بود . بعد هم جناب برادر از آمل رسیده بودند وسه تایی برای خودشون نهار سفارش داده بودند ، خیلی تلاش کردم  که زودتر کار رو تموم کنم و برم پیش بابا تا حوصله اش سر نره اما نشد .
در طول روز انقدر این زن وشوهر به هم زنگ زده بودند که شارژ موبایل مامان تموم شده بود .
وقتی رسیدم خونه مامان اینا ، یک کم با بابا گپ زدم ، یک کم کنارش که نشسته بودم کارهام رو انجام دادم و حدود نه شب هم امیر و مامان رسیدند .
آرشه درجه یک ، شیرمال و .... سوغاتی های  مامان بودند ، قصد داشته که آلوی شهمیرزاد هم بخره که تو سمنان پیدا نکرده . واقعا دست امیر درد نکنه انگار به مامان آمپول انرژی مثبت تزریق کرده بودند .

پنج شنبه پانزده بهمن :

باید برم امیر آباد عکس پرسنلی که گرفتم رو بگیرم ، ساعت دوازده و نیم رو که رد میکنه حاضر میشیم بریم عکس رو بگیریم ، ماشین زوجه و زودتر از اون نمیشه رفت ، دو قطره بارون اومده خیابونها شلوغ و پر از ترافیکه ، در آخرین لحظات کار عکاسی به اونجا میرسم و عکس رو میگیرم . نهار هم تو امیرآباد ساندویچ می خوریم .
همکار جدید به مناسبت قبولی همسرش مهمونی ترتیب داده ، همش تو فکر این هستم که چکمه نو رو بپوشم ، نیت می کنم که با دامن مخمل کرم و تاپ قهوه ای بپوشم ، موقع رفتن به مهمونی هر چی گشتم تاپ رو پیدا نکردم ، امیر هم دست به کار شد اما فایده ای نداشت . در نهایت دامن مشکی و تاپ مشکی . تا آخرین ساعات پنج شنبه تو مهمونی بودیم .

جمعه شانزده بهمن :

هومن دیشب بعد مهمونی اومد خونه ما ، صبح هم فرنوش زنگ زد و گفت که میخواد بیاد پیش ما ، من هم به عروس و داماد و هادی (برادرم ) گفتم که اونها هم بیان . تصمیم گرفته بودم زرشک پلو درست کنم اما مرغ نداشتم ، شب هم قرار بود دایی و زندایی بیان خونه ما شب نشینی میوه نداشتیم ، رفتم خرید رو کردم ، امیر هم جارو و بخارشور و ... ساعت سه بعدازظهر خونه تمیز بود و نهار اماده .
جمعه خوبی بود ، خوش گذشت .

شنبه هفدهم بهمن :

فقط کاااااااااااااااااااااااررررررررررررر

یکشنبه هیجدهم بهمن :

یک اتفاق زیبا ، من بعد شش سال دوباره روی صندلی کلاس نشستم . کلاس زبان رو دوباره شروع کردم و خیلی لذت بردم .دلم برای تو کلاس نشستن تنگ شده بود .

دوشنبه نوزدهم بهمن :

روز پر ازکار همراه با گردن دردبسیار شدید .

سه شنبه بیستم بهمن :

بعد از کلاس زبان ، با فرنوش و هادی قرار گلستانی داشتیم . من از کلاس زبان رقتم اونها هم خودشون اومده بودند ، خیلی وقت بود به من گفته بودند که باهاشون برم خرید و من تنها وقت آزادی که پیدا کرده بودم همین روز بود . خواهر و برادر کوچولوم خیلی بزرگ شدند و دوست داشتنی . وقتی رسیدم خونه ، امیر هم از ماموریت گلپایگان برگشته بود .

چهارشنبه بیست و یکم بهمن :

دلم برای تعطیلات لک زده ، شدیدا بهش احتیاج دارم با امیر تصمیم گرفتیم که جایی نریم و فقط  استراحت کنیم .

پنج شنبه بیست و دو ب ه م ن :

نهار خونه مامان بودیم و عصر هم باهاش رفتیم پالتو خرید .
بعد رفتیم خرید برای نهار فردا . توفکر یه نهارخاص بودم که میخواستم خودم درست کنم ، نه اینکه تو رستوران بخوریم .
وقتی رسیدیم خونه مامان امیر زنگ زد و گفت که فردا میرن شهسوار ، گفت که ما هم باهاشون بریم ، خیلی وسوسه انگیز بود ، دو دل شدیم ،‌اما استراحت چی میشد ؟ کارهای عقب مونده چی میشد ؟‌نهار فردا چی میشد ؟ تصمیم گرفتیم که جمعه صبح کارهامون رو انجام بدیم ، نهار بخوریم و عصر بریم اما به کسی چیزی نگفتیم .

جمعه بیست و سوم بهمن :

صبح امیر بیدارم کرد اما نرفتیم آرایشگاه ، فقط همدیگه رو نوازش کردیم ، همچنان عاشقش هستم و همچنان از اشتیاق دیدنش همه چیز رو فراموش میکنم .یادش به خیر بیست و سوم بهمن هشتاد و دو وقتی با کت و شلوار مشکی و یک دسته گل نرگس اومد دنبالم ، فیلمبردار گفت  همدیگه رو ببوسید ، من یه شاخه گل از دسته گلم کندم و گذاشتم روی جیب کتش .
شش سال گذشت .
جشن ششمین سالگرد ما موقع نهار برگزار شد ، استیک و سیب زمینی و شراب قرمز فرانسوی .

بعد هم راهی شمال شدیم . آهنگهای سال هشتاد و دو رو گوش کردیم و باهرکدوم یاد خاطره ای افتادیم مخصوصا با این آْهنگ خیلی حال کردم :
قصه از کچا شروع شد ، از گل و باغ و جوونه ، ازصدای مهربون و یه سلام عاشقونه
اومدم به مهربونی که بگم با تو یه رنگم ، که بگم چه نازنینی ای شکوفه قشنگم ،‌

یه سلام عاشقونه ، ای عزیز ....................

تو فیلم عروسمیمون با این آهنگ دوتایی با هم رقضیده بودیم .

ساعت نه شب رسیدیم شهسوار و همه رو سورپرایزر کردیم .

 

نوشته شده در ۱۳۸۸/۱۱/٢٩ساعت ٩:٠٤ ‎ق.ظ توسط گلپر نظرات () |