شبها که میریم پیاده روی باشگاه ، ماشینهای زیادی هستند که میخوان برن سینما پردیس و به هوای پارکینگ میان طرف پارکینگ باشگاه  که البته همه مجبورن که برگردن چون تنها ماشین اعضا اجازه ورود داره . دیروز امیر در حال وبگردی بود که یه دفعه گفت : " میگن فیلم چهل سالگی فیلم خوبیه . " من هم که همش تو فکر این بودم که یه بار ازپارکینگ باشگاه برای رفتن به سینما استفاده کنیم ، گفتم : " چه عالی ، ماشین رو میگذاریم پارکینگ باشگاه و میریم ، سینما پردیس فروش اینترنتی هم داره و خرید بلیط هم راحته ."  سریع تلفن رو برداشتم با همه چک کردم ، خان داداش گفت که لیلی هم مریضه و هم امتحان داره و نمیان ، ففر و شوهرش گفتند که میان ، اما وقتی به فرنوش گفتم ، دو دل بود ، من هم گفتم یا تو بیا یا مامان ، ازپیشنهادم در مورد مامان استقبال کرد ، قرار شد خودش  پیش بابا بمونه و مامان با ما بیاد سینما ، بلیط رو خریدیم و رفتیم سمت خونه ففر خانم که از قبل ما رو برای نهار دعوت کرده بود ، بعد هم که برگشتیم خونه ، من مشغول کارهای مالی شرکت شدم ، امیر چرتکی زد و  بعد رفتیم . همه چی خوب بود جز پارکینگی که من فکر می کردم یک موقعیت خاص هست و نبود ، درواقع پیاده روی نسبتا طولانی از اتوبان داشت تا به سینما برسیم ، البته فقط من و امیر این مسیر رو پیاده رفتیم ، چون بقیه دم در سینما پیاده شده بودند .

بعد مدتها تو سینمای ایران فیلم خوب دیدیم ، بازیها تقریبا خوب بود ، روال داستان خوب پیش می رفت ، و مهمتر از همه مفهوم فیلم بود ، مفهمومی که اگه همه تو زندگی اون رو به کار ببرن ، زندگی برای همه شیرین تر و قشنگتر خواهد شد :  " هیچ انسانی شایستگی فضاوت در مورد انسانی دیگر رو نداره . " درس سختیه که اجراش واقعا مهارت خاصی میخواد .

بعد فیلم همه خوشحال و راضی بودیم . من  و امیر بیشتر ازهمه از این راضی بودیم که مامانم فیلم رو پسندیده بود .

ساعت حدود ده ونیم رسیدیم خونه ، شبکه دوبی وان فیلم بر باد رفته رو نشون میداد ، با کیفیتی در حد آینه ، یک کم فیلم رو نگاه کردیم ، حدود ده و چهل و پنج دقیقه رفتیم روی تلویزیون  ض ر غ  ا م ی . اول کانال یک بود ، صحنه ای که هواپیما رو روی آسمون بود رو نشون میداد ، انقدر صحنه خندار و بچگانه بود که حدس زدیم فیلم اخراجیها ست و درست حدس زده بودیم . حس خود آزاری من گل کرد و نشستم به دیدن فیلم  ، تا حالا ندیده بودمش و فقط شنیده بودم که مثل کارتن می مونه ، و واقعا در حد .............. خنده دار و لوس و بی مزه بود و بسیار بسیار بد ساخت .

با فیلم بر باد رفته مقایسه نکردم که یک فیلم ماندگار هست ، اما با فیلم  چهل سالگی مقایسه اش کردم و جدا هیچ جای دو تا فیلم قابل مقایسه نبود . اما حتما آخر اکران فیلم چهل سالگی فروش دو فیلم رو مقایسه می کنم .