روز یکشنبه شانزدهم آبان سعی کردم خیلی زود بیام دفتر تا پست جدید تو وبلاگم بگذارم و عکسها رو آپلود کنم . خوشبختانه زود رسیدم و عملیات  به روز کردن وبلاگ هم انجام شد . و مشغول کارها شده بودم . مدتها بود که تو دفتر به ملزوماتی احتیاج داشتیم که نمی تونستم خریدشون رو به دست کارپرداز شرکت بسپرم ، پیرمرد از سر لطف همیشه دنبال خریدن جنسهای ارزونی هست که پول کمتری خرج بشه اما هر چی بهش میگم ارزون خریدن ولخرجیه گوشش بدهکار نیست . این بار که میخواست دستمال کاغذی از انواع مختلف بخره ، قسمش دادم ( کاری که بهش هیچ اعتقادی ندارم ) ازش ملتمسانه خواهش کردم که الان که زمستونه و همه پوستهاشون خشک میشه ، یه رحمی به ما کن و دستمال کاغذی جنس خوب بخر . خلاصه رفتم برای خرید ملزومات و ماشین حسابی که از همه مهمتربود رو پیدا نکردم ، البته ماشین حساب زیاد بود اما اونی که من می خواستم نبود .

تا بعداز ظهر انقدر گرم کار بودم که اصلا نفهمیدم کی ساعت پنج  ونیم شد ، برخلاف اینکه تصمیم داشتم با آزانس نرم خونه تا هم از ونک گل بخرم و هم صرفه جویی کنم اما دیدم با وجود اینکه شب مهمون دارم باید با آژانس برم که به کارهام برسم . تا آزانس بیاد همچنان مشغول کار بودم و وقتی که آژانس رسید خیلی سریع وسایلم رو جمع کردم و رفتم دم در . یک ساعتی طول کشید تا به چهارراه سردار رسیدیم ، خواستم به امیر زنگ بزنم هر چقدر دنبال موبایلم گشتم پیداش نکردم ، یه جورایی مطمئن بودم که موبایل رو برداشتم ، فکر کردم حتما از دستم افتاده زیر صندلی ، تصور اینکه موبایلم تو ماشین آژانس جا بمونه من رو وادار کرد که از راننده خواهش کنم  که با موبایلش به موبایلم زنگ بزنم تا با صدای زنگ موبایل ، موبایل رو پیدا کنم . راننده آقای مسنی بود با کمی ته ریش ، وقتی گوشیش رو به من میداد ، با لحن خاصی پرسید : " می خواهید به گوشی خودتون زنگ بزنید ؟ " همون لحظه از کاری که کرده بودم کمی پشیمون شدم ، اما از طرفی هم نمی خواستم که گوشیم تو ماشین همچین آدمی بمونه . وقتی زنگ زدم و همکارم گوشی رو برداشت فهمیدم که موبایلم تو شرکت جا مونده . سریع قطع کردم و در طرفه العینی شماره خودم رو از لیست شماره ها حذف کردم . پشت چراغ قرمز میرزابابایی بودیم که آقا !!!!!!!!! گوشی رو چک کرد ، نمی دونستم وقتی که داشت شماره های گوشیش رو بالا و پایین میکرد بکوبم توی سرش یا بخندم به حماقت اون و هوشیاری خودم . البته راه دوم رو انتخاب کردم .

انقدر دیر رسیدم که فرصت شام درست کردن نبود ، یعنی راستش یا باید شام درست میکردم یا پیانو تمرین میکردم ، من دوباره گزینه دو رو انتخاب کردم ، واقعا این پیانو  تو این روزها برای من مثل مسکن و آرام بخش می مونه ، مشغول پیانو بودم که مامان زنگ زد ، یک کم باهاش حرف زدم و گوشی رو داد به بابا ، یواش هم بهم گفت که باهاش زیاد صحبت کن که خیلی حوصله اش سر رفته ، یک کم با بابا درمورد مسائل مختلف حرف زدیم که یه دفعه بابا بهم گفت : " یه خبر خوب دارم شاید بدونی . من دارم عروس دار میشم . " من گفتم : " مبارکه ، خوشحالید ؟ " واقعا بابام خوشحال بود ، کلا گویا مامان و بابام در مورد این مسائل خیلی روشنفکر هستند ، فرنوش که دوستاش اعم از دختر و پسر همیشه ورودشون به خونه ما آزاده و بابا با اونها بیشتر دوسته تا باخود فرنوش ، برای هر کدوم هم مشکلی پیش بیاد مامان و بابای من داوطلب کمک هستند مخصوصا به دوستهای شهرستانیش . برای این ته تغاری یا به قول خودش خان داداش هم که مامانم همیشه بهش میگه برای دوست دخترت کادوی خوب بخر ،بهش  زیاد احترام بگذار ،زود عصبانی نشو و........  بابا هم که این جور از وجودش ابراز رضایت می کنه ، خلاصه که پدر و مادر روشنفکر و  عروس دوست میخواهید ما یه دونه داریم ، اما فقط یه مشکل هست که داداش یه دونه داریم که اون هم گویا از دست رفته !!!!!

خواهرم و شوهرش از سرکار یک راست اومدند خونه ما . قرار بود ففر خانم تشریف بیارن که با هم برچسیهای دیواری که از ایکیا خریدم رو به دیوار بزنیم ، تو خونه قبلی وقتی استانبول با ساروی کیجا رفتیم ایکیا ،  یک سری برچسب خریدم که طرح شقایق بود انقدر دیوار راهرو رو خوشگل کرده بود که دلم نمیخواست از اون خونه بریم ، برای خونه جدید هم خیلی دنبالش گشته بودم اما چیزی پیدا نکرده بودم ، اما تو شیراز تو یه مغازه با قیمت بسیار عالی و باور نکردنی طرح جدیدش رو دیدم و خریدم . اما هر چی فکر کردیم که تو کدوم دیوار بزنیم چیزی به ذهنمون نرسید ، دی وی دی هفت مهران مدیری رو دیدیم ، واقعا خنده دار بود ،این روزها بیشتر وقتمون رو به دیدن دی وی دی میگذرونیم و فقط از ماه*واره اخبار رو دنبال می کنیم . سریال قهوه تلخ کار خوش ساخت ، با بازیهای خوب و دیالوگهای زیبایی هست ، تقریبا هر روز دو سه تا ایمیل در نقدش به دستم میرسه که بعضی ها تمجید هست و بعضی ها هم سرزنش . اما من این سریال رو دوست دارم برخلاف بقیه کارهای مدیری که به نظرم خیلی خوب نبودند ، این داستان ، داستان زندگی خیلی از ماهاست تو موقعیتهایی که هستیم .

قلب یخی خیلی خوب شروع شد ، اما از قسمت ششم به بعد ضعیف شد ، فیلم پوپک و مش ماشالله هم خوب بود .

بعد ازخوردن شام بچه ها رفتند و رضایت روز یکشنبه من به خاطر این بود که خواهرم یک سال بعد از ازدواجش واقعا پخته تر و عاقل تر از سال گذشته بود ، شوهرش هم انگار به جای یک سال چند سال رو پشت سر گذاشته بود ، وقتی داشتند می رفتند خواهری انقدر محکم بغلم کرد که انگار یک کله قند تو دلم آب شد .

پ . ن : به شدت منتظر پنج شنبه و دیدار دوستانم .