امروز تلويزيون بعد از مدتها همت کرد و يک فيلم سينمايی خوب نشون داد . فيلم هيوا . فيلم جالبی بود .لبريز از عشق . عشق زمينی . عشق ب هوطن عشق به خالق .

عشقی که تو فيلم هيوا به حميد داشت مثال زدنی بود و عشقی که حميد به وطنش داشت هم ستودنی .
فيلم از نوع فيلمهای جنگی بود و درباره جنگ ۸ ساله ايران و عراق و چقدر قشنگ نشون داده بود که چه دلاورهايی رو در جنگ از دست داديم کسانی که صادقانه برای آزادی وطنشون جنگيدند و وجودشون رو خالصانه تقديم کردند و در کنارش هم نشون داده بود که چه کسايی از اين جنگ به نفع خودشون بهره برداری کردند . به هر حال هميشه آدمهای سود جو وجود دارند .

به ياد همه کسايی نوشتم که جونشون رو در راه آزادی ايران گذاشتند مخصوصا عموی خودم که البته هيچ خاطره ای ازش ندارم اما بارها شنيدم که تنهای تنها به آزادی و سرافرازی ايران فکر می کرده و نه هيچ چيز ديگه ای .

پاينده باشيد