وقتی هوا کمی به من لطف میکند و بادی میوزد ، بارانی میبارد هر چند اندک ، دودها و آلودگیها کمی از شهرم رخت بر میبندد ، و من پشت کوههای شهرم که استوار و آرام ایستاده اند ، قله دماوند زیبا رو می بینم دلم میلرزد ، از لرزشهایی که لرزش دل عاشق است .

دلم از عشق وطن میلرزد و چشمم به دردش می گرید .

ساعتها از دیدن این دیو سپید سیر نمیشوم .

نوشته شده در ۱۳٩٠/۱٠/٢٥ساعت ۱٢:٠۸ ‎ق.ظ توسط گلپر نظرات () |